အေတြ႕အၾကံဳရွိလား ပာုေမးပါက ဦးေလးရဲ႔ နာေရးသည္သာလ်ွင္ အနီးကပ္ဆုံးၿဖစ္သည္ ပာုေၿဖရလိမ့္မည္။
ေကာလိပ္တုန္းကေတာ့ anatomy အတန္းတက္ေတာ့ လူေသေကာင္ခြဲဖူးသည္။
ေကာလိပ္ၿပီးေတာ့ ရင္ခြဲရုုံတြင္ ၈၂ အဘြားၾကီးအား ရင္ခြဲသည္ကုိ ေလ့လာဖူးသည္။
အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ လူငယ္မ်ားအတြက္ ေသၿခင္းတရားဆုိသည္႔ အေတြး ၀င္ခ်င္မွပင္ ၀င္လိမ့္မည္.
ယေန႔ လူနာတစ္ေယာက္ ဆုုံးသည္. တစ္ေယာက္ထဲေနေသာ လူနာၿဖစ္သည္။ prognosis မေကာင္းမွန္းေတာ့ သိထားသည္။
အေနာက္ႏုုိင္ငံမ်ားတြင္ သက္ၾကီးရြယ္အုိ ၿဖစ္ရသည္မွာ ကံဆုိးကံေကာင္းပာု ေၿပာႏုုိင္သည္။ ေဆးပညာမ်ားေကာင္းလြန္းသၿဖင့္ သက္တန္းအနဲငယ္ ပုိေနႏုုိင္သည္။ သုိ႔ေသာ္ အမ်ားစုမွာ မိသားစု အေထာက္အပံ သိပ္မရွိၾက။ အာရွႏုုိင္ငံ အမ်ားစုသည္ လူမူေရးေနာက္ခံ ေကာင္းၾကသည္။ ယဥ္ေက်းမူအရ လူတစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ လူမူေရးကုိေဖးမၾကသည္မွာ အစဥ္အလာၿဖစ္သည္။
ယခုုေနာက္ပုုိင္း ေသဆုံးသူသက္ၾကီးပုုိင္းတြင္ တစ္ေယာက္တည္းေနသူပုိမ်ားလာသည္။ စိတ္ဓါတ္က်မူအေရအတြက္ သည္လည္း ေရာဂါနာမက်န္းမူ ႏွင့္အတူယဥ္တြဲေနသည္။
မိမိတုိ႔သည္ အရာအားလုံးကုိ လက္တြင္ ရွိသည္ပာု ယူဆၾကသည္။
ဗုုဒၶဘာသာ တြင္ၿဖင့္ ေသနည္း ေသဆုံးၿခင္းကုိ ၿပင္ဆင္နည္း စသၿဖင့္ မေသခင္ကတည္းက ၿပင္ဆင္နည္းေတြကုိ လူေတြအတြက္ ပုုိ႔ခ်ထားသည္။
ေၿပာမွသိ
ထိမွနာ
သာမွေန
ေသမွခင္
ဤေလးအင္ လူတြင္မက်င့္ရာ.....ပာုုငယ္စဥ္က မွတ္သားဖူး၏.
ေတြ႔ဆုုံမူတုုိင္းသည္ အမွတ္တရမ်ားၿဖစ္၏....gratitudeမ်ားၿဖင့္သာရွင္သန္ႏုုိင္လွ်င္ၿဖင့္........
